Eerste Wild Gene Festival laat LABIOMISTA zinderen

Wild Gene Festival brengt muziek, kunst en gemeenschap samen in een krachtige viering van creativiteit

De eerste editie van het Wild Gene Festival trok op 1 augustus 3.500 bezoekers naar LABIOMISTA, het evoluerende kunstwerk van Belgisch kunstenaar Koen Vanmechelen in Genk. Het gratis festival verwelkomde bezoekers uit België, Nederland, Frankrijk, Zwitserland, de Verenigde Staten, Senegal, Ethiopië, Zimbabwe en Hongkong voor een uitzonderlijke samensmelting van muziek, kunst en community.

Tegen de indrukwekkende achtergrond van The Battery – Vanmechelens monumentale studio – bracht het Wild Gene Festival toonaangevende stemmen uit muziek, kunst en sociaal engagement samen voor een onvergetelijke avond van liveoptredens en collectieve expressie.

De avond begon met een welkomstwoord van de Schotse omroepster Kirsty Wark, die de essentie van het festival treffend verwoordde: "Niet alleen kunstenaars dragen het wilde gen. We zijn allemaal creatief op onze eigen manier – en dat vieren we vanavond, met hoop voor de wereld."

Sociaal onderneemster Chido Govera bracht een krachtige oproep tot verbinding en empathie: "We moeten elkaar blijven herinneren aan onze menselijkheid – zeker nu. Dat is de kern van wie we zijn. Niet alles tussen ons hoeft een transactie te zijn."

Daarna volgde een betoverend optreden van de Zimbabwaanse zangeres Hope Masike, die met haar unieke combinatie van traditionele ritmes op de Mbira en hedendaagse zang een magische sfeer wist te creëren.

Het hoogtepunt van de avond was een ongeziene samenwerking tussen de Senegalese muzieklegende Youssou N’Dour en Koen Vanmechelen. Terwijl N’Dour en zijn band Le Super Étoile de Dakar het publiek in vervoering brachten met een energiek liveconcert, schilderde Vanmechelen simultaan een negen meter lang kunstwerk op het bovenste 
podium. Het resultaat was een meeslepende, live fusie van muziek en beeldende kunst,
een gedeelde creatie waarin disciplines samensmolten en het publiek zelf deel werd van het kunstwerk. "Er gebeurt hier iets echt bijzonders," merkte N’Dour op vanaf het podium.

Het Wild Gene Festival ontstond uit een spontane samenwerking tussen twee kunstenaars, gedreven door een gedeeld geloof in het onvoorspelbare en het grenzeloze. Het festival werd in amper drie maanden gerealiseerd, en mogelijk gemaakt door een breed netwerk van partners en meer dan 45 vrijwilligers.

Voor de productie van het Wild Gene Festival werkten Studio Koen Vanmechelen en Youssou N’Dour samen met Greenhouse Talent (o.a. bekend van Gent Jazz) en Conrad Consulting. De vrijwilligers van LABIOMISTA en Stad Genk kregen ondersteuning van jongeren van Groep INTRO en de lokale dansgroep Bounce, die instonden voor logistiek en publiekswerking.

Op Nomadland verzorgden vzw Vrienden Nomadland, de Zwamvrienden, Cosmocafé en de Wild Gene Festival Truck het culinaire aanbod. De maaltijden voor de artiesten werden bereid door MUNA/Het Steger in samenwerking met Paco Ndiaye (Nomad Helsinki).

Wild Gene Beer – een speciaal gebrouwen ambachtelijk bier van de MOUTH Foundation, geïnspireerd op het oeuvre van Koen Vanmechelen – werd exclusief geschonken tijdens het Wild Gene Festival, als versterking van de viering van diversiteit, kruising en creatieve hybriditeit die het evenement kenmerkt. De visuele verslaggeving werd verzorgd door een team van fotografen, videomakers en reporters, waaronder het Genkse jongerenplatform Hete Kolen. "Het Wild Gene Festival is niet uitbesteed – het is samengeweven. Het kon alleen bestaan omdat genoeg mensen erin geloofden en het wilden doen gebeuren," aldus Vanmechelen.

Het festival beperkte zich niet tot de site van LABIOMISTA zelf. In de omliggende straten, waaronder Nomadland en de Marcel Habetslaan, verzamelden buurtbewoners zich met eten en drinken in de hand om het optreden mee te beleven – wat zorgde voor een bruisende sfeer die de geest van het festival perfect weerspiegelde.

Voor Vanmechelen raakt de impact van de avond aan de kern van LABIOMISTA: "De energie, het lokale engagement, het internationale momentum – het draait allemaal om verbinding." Het Wild Gene Festival was meer dan een evenement; het was een daad van verbeelding.


"Het festival toonde wat er mogelijk wordt wanneer we durven hopen," aldus Vanmechelen. "Even werd het onmogelijke tastbaar. Genk daverde – niet alleen door het geluid, maar door het geloof dat we samen iets kunnen veranderen. Er zit toekomst in de kracht en eigenheid van Wild Gene Festival, en we kijken ernaar uit om dit concept ook elders in de wereld te brengen."

Koen Vanmechelen
Wild Gene